Fred van Kolck, Marianne van Kolck, Frans van Kolck, Machiel van Kolck, van Kolck, Marianne, Fred, Frans, Machiel, Fred & Marianne van Kolck, Roger van Mourik, Vierdaagse, 4-daagse, Nijmegen, Four days marches, Maine Coon, Russisch Blauw, Taz, Smokey, Dushi, Clifford, Pebbles.

Maas- en Peelliniepad

Op zaterdag 25 juni 2005 hebben Frans en ik een deel van de Maas- en Peelliniepad gelopen.

De tocht was door Frans uitgezet aan de hand van het boekje van

de Stichting Wandelplatform-LAW (Lange Afstand Wandelpaden).

De route is 122 kilometer lang.

We hebben op het eerste deel van de route zo'n 60 kilometer gewandeld.

Gestart in Cuijk en met de klok mee de route gelopen tot aan de "knip".

Hier wachten we op het vertrek van de trein naar Cuijk.

Frans met de stafkaart van het te wandelen gebied en het boekje

(Maas- en Peelliniepad) van de LAW met de route.

Het station van Cuijk. Eind halte van de treinreis.

 De tocht kan beginnen.

Deze geel/oranje markeringen moesten we dus volgen.

Het (vierdaagse) plein in Cuijk. Welke kant moeten we nu op?

Het boekje brengt uitkomst.

Voor menig loper een markeringspunt op de laatste dag van de Vierdaagse.

De dubbele torens van de kerk van Cuijk. Hier achter ligt dan de pontonbrug.

Als je daar over bent zit je al praktisch op de Via Gladiola.

Cuijk uit om vervolgens verkeerd te lopen.

Natuurlijk letten we niet op de route aanduidingen en liepen dus eerst behoorlijk om naar Haps.

Toen maar van Haps via Beugen naar De Maasheggen.

Meidoornheggen (vlechtheggen) verdelen het landschap in kleinere gebieden.

Na De Maasheggen lopen we langs de Maas Boxmeer binnen.

We blijven vervolgens de Maas aan onze linkerhand volgen om

bij de sluizen van Sambeek weer landinwaarts te lopen.

Hier lopen we het dorpje Vierlingsbeek binnen.

Ans & Ferry Giepmans wonen hier aan de route.

Een unieke foto.

 We hebben ons in Holthees laten verleiden tot een rustpauze om een kopje aspergesoep te eten.

We kwamen namelijk een stukje terug op de route een oudere man tegen met

een Pieterpad shirtje aan die een praatje met ons begon over lange afstand wandelen.

Hij vertelde ons waar we rekening mee moesten houden op het laatste deel van de route.

Maar dat we vooral ook een kopje aspergesoep moesten

eten in het eerste volgende café op de route.

Bleek later in een gesprek met de uitbaatster van het café dat die oudere man haar man was.

Na Holthees liepen we via de Overloonse Duinen naar Overloon.

Dan via een bruggetje een stuk bos in.

Hier werden we vrijwel direct aangevallen door honderden horzels.

Dus die paar kilometer bos hebben we maar hardlopend gedaan

om onze belagers van ons af te schudden.

Hier bij een van de bunkers uit de Peellinie ter hoogte van Vredepeel.

Even goed op de kaart kijken hoe de route loopt.

Aan de Peelkanaalweg stopt voor ons de tocht.

Hier wachten we op de bus die om het uur langskomt.

Overigens komt de naam Peel van de Romeinen die het Palus noemden.

Wat in het Latijn moeras betekend.

In de bus op weg naar Boxmeer.

Het was overigens steenkoud in de bus omdat de chauffeur de airco had aanstaan.

We waren dan ook blij dat we er na een tijdje weer uit konden.

In de trein op weg terug naar Nijmegen en dus naar huis.

"Waar zijn al die kilometers toch gebleven", lijkt Frans te denken.

In ieder geval een fantastische dag met veel wandelplezier en goed georganiseerd.

Die andere 70 kilometer moeten zeker ook een keer er aan geloven.